Activiteiten & Actueel

PLOFJE

 

Het was maar een klein geluidje tegen het raam; een soort dof plofje. Dat kon geen herfstblad zijn maar groot was het ook niet. Toch maar even kijken…

En daar vond ik het, verdoofd tussen het afgevallen blad, vleugeltjes gespreid en snaveltje een beetje open – een goudhaantje.

Zo’n piepklein vogeltje, zo prachtig mooi en zo dichtbij… Hij lag daar doodstil een prooi te zijn voor Tommie, Vlekje, Zelda en Luna en hoe al mijn buurtkatten ook mogen heten.

Voorzichtig heb ik hem opgepakt en meegenomen naar de achtertuin; daar kon ik er tenminste een oogje op houden.

Pas had ik in de workshop “lood” een vogelverschrikker gemaakt en op de strootjes van zijn arm paste Plofje precies. Hij bleef doodstil zitten en wij stonden waakzaam bij het raam op te passen.

Na een kwartiertje bewoog hij z’n kopje voorzichtig heen en weer. “Hij beweegt!” riepen we verrukt naar elkaar. De vogelverschrikker boezemde hem duidelijk geen angst in, gelukkig.

Zo heeft hij lang daar gezeten en wij maar oppassen…. Maar toen vloog hij in de appelboom. “Dag Plofje”, zei ik zachtjes. Nu maar eens kijken of er speciaal wintervoer voor goudhaantjes is.

Truus 

meer
14
Oct
ZOMERTEMPERATUUR in HERFST
14
Oct
Een opmerkelijke tuin - Blik op de Tuin no. 923